ณ บ้านของออสการ์ ออสการ์ในชุดทหารสีขาวสง่างาม กำลังยืนอยู่ที่ระเบียง “ใกล้ถึงวันที่จะต้องไปรับเสด็จพระนางมารี อังตัวเน็ต ที่แม่น้ำไรน์แล้ว  มันเป็นงานแรกของชั้นในฐานะผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์” ออสการ์คิด 
นายพลจาเจเยส วิ่งขึ้นบันไดไปหาออสการ์ที่ห้องอย่างรีบร้อน ในมือถือชุดประโปรงยาวสีขาวมาด้วย
นายพลจาเจเยส : "ออสการ์! ออสการ์!"  นายพลร้องเรียกออสการ์
หลังจากที่ฟังท่านนายพลพูด ออสการ์ก็ถามด้วยความสงสัยว่า
ออสการ์ : "ฮะ เปลี่ยนตัวหรอ?!" ในมือของออสการ์ถือชุดกระโปรงตัวนั้นและทำหน้างุนงง
นายพลจาเจเยส : "ชั้นได้รับรายงานมาว่ามีคนพยายามจะลักพาตัวพระนางมารี อังตัวเน็ต ในวันรับเสด็จ  หน้าที่ของเธอคือปกป้องพระนางมารี อังตัวเน็ต ด้วยชีวิต    มันเป็นเหตุฉุกเฉิน  ใส่ชุดนี้ซะ แล้วไปสลับตัวกับพระองค์"  ออสการ์ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกโกรธมาก เธอขว้างชุดที่อยู่ในมือทิ้ง  ต่อหน้าพ่อของเธอที่มีสีหน้าตกใจอย่างมาก  แล้วหันหลังจะเดินออกไป
นายพลจาเจเยส : "ออสการ์! เธอคงไม่ละทิ้งหน้าที่ของเธอใช่มั้ย?" ออสการ์หยุดเดิน ในแววตาที่มุ่งมั่นนั้น  เธอชักดาบออกมาแล้วชูขึ้นสุดมือ
ออสการ์ : "ทันทีที่ชั้นสวมชุดเครื่องแบบทหาร  ชั้นสาบานด้วยเครื่องแบบและดาบของชั้นว่า ชั้นจะทำหน้าที่ของชั้นอย่างเต็มที่" นี่คือคำสาบานของออสการ์
 
          ในปี 1770 ,สะพานข้ามแม่น้ำไรน์   แม่น้ำซึ่งไหลผ่านระหว่างฝรั่งเศสและออสเตรีย  ได้ถูกเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับรับเสด็จพระนางมารี อังตัวเน็ต ซึ่งจะเสด็จมาเข้าพิธีอภิเษกสมรสที่ฝรั่งเศส การเตรียมการต่างๆในพระราชพิธีใช้เวลาเป็นปีจึงจะเสร็จสมบูรณ์ เนื่องจากต้องคำนึงถึงพระเกียรติและกฏเกณฑ์ต่างๆของทั้ง 2 ประเทศ และทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องถูกคัดสรรมาเป็นพิเศษสำหรับเธอ

          ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย   เลดี้อังตัวเน็ตกำลังวิ่งเล่นไล่จับผีเสื้ออย่างสนุกสนานอยู่ในอ่างน้ำพุ  เหล่าคนรับใช้และดัชเชส(Duchess ซึ่งหมายถึง ภรรยาของดยุค)ต่างพากันร้องเรียกและตามหาพระนางมารี อังตัวเน็ตกันให้วุ่น "เลดี้มารี! เลดี้อังตัวเน็ต! เพคะ"
ท่านหญิง: "อยู่นี่เอง เลดี้มารี! โอ้วที่รัก ฉลองพรงองค์เปียกหมดแล้วนะเพคะ  โอ่ เลดี้มารี อย่างทรงทำให้ผมของหม่อมชั้นขาวไปมากกว่านี้เลยเพคะ "
อังตัวเน็ต : "ขอโทดค่ะ ดัชเชส แต่มันสวยจริงๆนี่นา  ดูสิ!" เลดี้อังตัวเน็ตแบฝ่ามือทั้งสองข้างออกจากกัน  ข้างในมีผีเสื้อแสนสวยอยู่ และผีเสื้อก็ค่อยๆบินจากไป

          ทางด้านมาเรีย เทเรซ่า จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระมารดาของอังตัวเน็ต กำลังเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย  "มารีอายุแค่ 14 ปี ยังไม่พร้อมที่จะเป็นองค์หญิงรัชทายาทหรือราชินี  ช่างอาภัพในความอิสระและความสนุกสนานอะไรเช่นนี้  ชั้นทำอะไรผิดพลาดไปรึป่าวนี่? ชั้นเป็นห่วงเหลือเกิน ฉันรู้สึกโชคร้ายอะไรอย่างนี้   การแต่งงานครั้งนี้ก็เพื่อความสงบสุขของออสเตรียและฝรั่งเศส  ชั้น,มาเรีย เทเรซ่า, ในนามของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย ชั้นจำเป็นต้องคำนึงถึงความเจริญรุ่งเรืองและความปลอดภัยของประเทศเป็นอันดับแรก”

          ในห้องของมารี อังตัวเน็ต เธอถูกลุมล้อมด้วยนางกำนันทั้งหลายที่มาช่วยแต่งฉลองพระองค์  อังตัวเน็ตแต่งฉลองพระองค์ด้วยชุดเจ้าหญิงสีแดง ประดับด้วยเพชรพลอยอร่าม และผ้าคลุมสีแดงซึ่งขอบของผ้าคลุมเป็นขนสัตว์สีขาวฟูฟ่อง เกล้าผมสีทองขึ้นเป็นทรงและประดับด้วยโบว์ผูกผมสีแดง
นางกำนัล : "ว้าว สง่างามจริงๆเลยเพคะ  เกล้าผมไปข้างหลังแบบนี้ก็เหมาะกับพระองค์มากเลยเพคะ" เลดี้มารี อังตัวเน็ตก็รู้สึกสนุกสนานไปกับการแต่งตัวด้วยเช่นกัน เลดี้อังตัวเน็ตส่องกระจกไปมาอย่างภาคภูมิใจ ด้วยสีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์   จากนั้นราชินีเทเรซ่าก็เข้ามาในห้องพอดี
อังตัวเน็ต : "เสด็จแม่  หม่อมชั้นดูเป็นยังไงบ้างเพคะ? หม่อมชั้นสวยมั้ยเพคะ" อังตัวเน็ตหันซ้าย หันขวาโชว์ชุดสวยให้แม่ดู  แต่ราชินีเทเรซ่ากลับมีสีหน้าเคร่งเครียด
เทเรซ่า : "มารี..."
อังตัวเน็ต : "เพคะ"
เทเรซ่า : "ลูกน่ะเป็นเด็กดี แต่ยังชอบเอาแต่ใจ ชอบเล่นไม่รู้จักพอ และก็ขาดความรอบคอบ  ดังนั้นจงเอาสิ่งนี้ไปด้วย" ราชินีเทเรซ่ายื่นม้วนกระดาษสีขาว ผูกโบว์สีทองให้ลูกสาว
เทเรซ่า : "ให้คิดซะว่าข้อความในกระดาษแผ่นนี้เปรียบเสมือนคำสอนของแม่ ให้อ่านมันวันนี้และหลังจากนี้ทุกๆเดือน" เลดี้อังตัวเน็ตมีสีหน้าเศร้าสร้อยทันที  ราชินีเทเรซ่าก็เช่นกัน  แล้วเสียงของทหารก็ดังขึ้น  "ได้เวลาเสด็จแล้ว!" เลดี้อังตัวเน็ตโผเข้าซบที่อกของแม่แล้วร้องไห้
อังตัวเน็ต : "ไม่! ไม่เอา!  หนูกลัว" ราชินีเทเรซ่าก็แทบกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่
เทเรซ่า : "แม่จะอยู่กับลูกเสมอ" ราชินีเทเรซ่าสวมแหวนพลอยสีแดงวงใหญ่ที่นิ้วกลางข้างซ้ายของอังตัวเน็ต
อังตัวเน็ต : "ขอบพระทัยเพคะ เสด็จแม่"
เทเรซ่า : "มารี..." ทั้งคู่โผเข้ากอดกันแล้วร้องไห้ด้วยความอาลัย
ขบวนรถม้าได้เคลื่อนออกจากวังผ่านเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มารอส่งเสด็จ  เลดี้อังตัวเน็ตนั่งอยู่ในรถม้าคันงามโบกมือลาประชาชนของออสเตรีย  

          ณ  สะพานข้ามแม่น้ำไรน์  สถานที่รับเสด็จ ทหารยืนเรียงแถวอยู่ที่ขอบสะพานทั้งสองข้างอย่างเป็นระเบียบ  ออสการ์สั่งการอยู่บนหลังม้าสีขาวของเธอ
ออสการ์ : "ถ้าพวกท่านเห็นอะไรไม่ชอบมาพากล ให้รายงานทันที!" แล้วออสการ์ก็ขี่ม้าไปรอบๆเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย   อังเดรเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของออสการ์ จึงขี่ม้าเข้ามาขนาบข้าง แล้วพูดเพื่อให้ออสการ์คลายกังวล
อังเด